Geriatrisch Vestibulair Syndroom
Geriatrisch Vestibulair syndroom afgekort GVS. Het woord ‘geriatrisch’ zegt het al, het komt voor bij oude honden. Het woord ‘vestibulair’ betekent dat klachten optreden door een storing in het vestibulum, toegang tot het evenwichtsorgaan, dat zich bevindt in het binnenoor.
De anatomische volgorde van het oor van buiten naar binnen is: oorschelp, gehoorgang, trommelvlies, middenoor en binnenoor (slakkenhuis of cochlea). Het is goed om te weten dat het dus een probleem is van het evenwichtsorgaan en niet van de hersenen. Het beeld lijkt wel op een beroerte. GVS heeft vrijwel altijd een goede prognose een hersenprobleem is veel zorgwekkender.
Ziektebeeld
Het is een acute neurologische aandoening bij, zoals eerder gemeld, oude honden. In de meeste gevallen treden de klachten onverwachts op en zijn de klachten vaak heftig. Door de combi oude hond en heftige klachten, denken veel eigenaren die het ziektebeeld niet kennen, dat ze hun hond heel snel zullen verliezen. In verreweg de meeste gevallen verdwijnen de symptomen vaak vanzelf binnen enkele dagen tot weken.
Symptomen zijn: de kop van de patiënt staat scheef, evenwichtsstoornis van het lichaam: zwalkend lopen, omvallen, naar één kant en dan ook rondjes draaien, heel snel heen en weer bewegen van de oogbollen (nystagmus), duizeligheid, soms ook misselijkheid en braken. Het nare is dat de patiënt niet weet wat hem of haar overkomt, waardoor hij of zij erg onrustig kan zijn en dwangmatig blijft lopen.
Oorzaken
Oorzaak van het geriatrisch vestibulair syndroom bij oude honden is onbekend.
Diagnose
De diagnose wordt meestal gesteld door de typische klachten. De dierenarts zal pas de diagnose bevestigen als andere oorzaken zijn uitgesloten, zoals een ontsteking, poliep, tumor of hersenprobleem.
Medicatie
Er is geen specifieke medicatie voor GVS, de aandoening herstelt meestal spontaan. Soms blijft de kop nog iets in de scheve stand, maar daar kan de patiënt wel goed mee leven. Om zelftrauma te voorkómen kunnen milde kalmeringsmiddelen rust brengen. Medicatie altijd in overleg met de dierenarts. In gevallen van misselijkheid kan de dierenarts ook daarvoor medicatie voorschrijven. Hulp bij eten, drinken, plassen en poepen is in veel gevallen, vooral in het beginstadium noodzakelijk
