Bronnen:
- Prostaataandoeningen bij de reu, GD (Deventer) Gezelschapsdieren, 7, juli 2013
- The 5-Minute Veterinary Consult, Lippincott Williams & Wilkins, 2000.
Oorzaak
Acute pijnlijke (!) ontsteking van de prostaat. Meestal bacteriëel, kan ook door mycoplasma en / of schimmel ontstaan; soms zijn er ook abcessen. Vaak in het verloop van BPH of adenocarcinoom. NB: een chronische ontsteking verloopt meestal subklinisch (zonder uiterlijke symptomen). Exsudaat (ontstekingsvocht, acuut of chronisch) in de prostaatvloeistof veroorzaakt steriliteit.
Prevalentie
Infectie van de prostaat komt in 40% van de prostaataandoeningen voor. Intacte reuen op middelbare leeftijd (gemiddeld 7-10 jaar).
Anamnese
Zie Klinisch beeld
Klinisch beeld
Klachten als bij BPH, maar veel pijnlijker (rectaal toucher en buikpalpatie) heftiger en gepaard gaande met algemeen ziek zijn (o.a. koorts, anorexie). Strangurie (pijnlijke, bemoeilijkte urinelozing), dysurie (pijnlijk aandrang en urinelozing), haematurie (bloed plassen), soms pyurie (etter in de urine). Tenesmus (heftige aandrang, kramp). Stijf gangwerk. Kans op sepsis (uitzaaiing van bacteriën door het gehele lichaam via het bloed) en ernstig ziek zijn. Abcessen kunnen doorbreken met als gevolg een levensbedreigende peritonitis (buikvliesontsteking). Rectaal toucher: pijnlijke, meestal asymmetrisch gezwollen prostaat, verstrijken van de naad tussen de twee prostaathelften, één, meerdere of diffuus ontstekingshaarden.
DBV
Echografie
Laboratorium
Bacteriologisch onderzoek en antibiogram van zaad of prostaatvloeistof (laatste derde deel), verkregen door prostaatmassage. Bloed: neutrofilie. DNB (cytologie) of Trucut Biopsy (histologie); let op serieus risico van buikvliesontsteking, advies: gericht antibioticum vooraf!
Prognose
Goed. Gereserveerd tot slecht bij doorgebroken abcessen en peritonitis.
Behandeling
Medicamenteus. Chirurgisch.
Medicamenteus
Antibiotica, na bacteriologisch onderzoek en antibiogram, in combinatie met Osateronacetaat of Delmadinonacetaat.
Chirurgie
Castratie (eerste keus!). Deze moet worden uitgevoerd pas nadat bacteriële infectie onder controle en de prostaat door hormoonbehandeling verkleind is. Overige chirurgisch ingrepen zijn weinig succesvol en riskant.
Complementair
Geen
Follow up
In het begin elke 1-8 weken, afhankelijk van de ernst van de klachten en de wijze van behandelen. Telkens: echografie, bacteriologisch onderzoek en antibiogram. Blijven monitoren tot castratie!
